Emilia Rozencwajg

Łączniczka ruchu oporu, działaczka społeczna
10.04.1922 18.06.2008 Radzymin

Biografia

Emilia Rozencwajg urodziła się 10 kwietnia 1922 roku w Radzyminie w rodzinie urzędnika Józefa Aarona Kossowera i Sary Cipory de domo Elman. Wychowała się w rodzinnym mieście, gdzie mieszkała aż do likwidacji radzymińskiego getta w 1942 roku. Podczas okupacji niemieckiej straciła dwie siostry i ojca.

Po przybyciu do Warszawy przyjęła tożsamość Emilii Hodkowskiej i posługiwała się imieniem "Emilka". Ukrywała się po aryjskiej stronie, gdzie działała jako łączniczka Armii Krajowej, używając pseudonimów "Jadwiga Ledźwińska" i "Wanda Borkowska". Należała do Betaru i była łączniczką Żydowskiego Związku Wojskowego (ŻZW), choć w wywiadzie z 2000 roku deprecjonowała swoją rolę, wspominając, że tylko dwukrotnie przenosiła broń do getta.

Uczestniczyła w organizacji pomocy dla Żydów, wraz z Teodorem Pajewskim uwolniła historyka Emanuela Ringelbluma z obozu pracy w Trawnikach. Przeprowadzała także Żydów z getta warszawskiego na stronę aryjską, w tym Rubina Feldszuh z rodziną, Jonasa Turkowa, Hersza Berlińskiego i Eliahu Erlicha. Działała w Batalionie Armii Krajowej im. Waleriana Łukasińskiego i Żydowskim Komitecie Narodowym. Uczestniczyła w powstaniu warszawskim, po czym do końca wojny przebywała w obozie jenieckim Stalag VI C.

Po wojnie wyszła za mąż i urodziła córkę. Pracowała w Komitecie Żydowskim w Warszawie przy ulicy Targowej. Z obawy przed aresztowaniem nie przyznawała się do przynależności do Betaru i AK. W 1950 roku wyjechała z Polski. Zmarła 18 czerwca 2008 roku w Tel Awiwie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2022)
Uwolnienie Emanuela Ringelbluma z obozu pracy
Uczestnictwo w powstaniu warszawskim
Pomoc Żydom w czasie Zagłady
Upamiętniona na muralu w Warszawie (2020)

Ciekawostki

Używała pseudonimów 'Jadwiga Ledźwińska' i 'Wanda Borkowska'
Twierdziła, że nie wiedziała o istnieniu ŻZW, ale mimo to nosiła broń do getta
Po wojnie wyjechała z Polski w 1950 roku do Izraela

Udostępnij