Emilia Rozencwajg
Biografia
Emilia Rozencwajg urodziła się 10 kwietnia 1922 roku w Radzyminie w rodzinie urzędnika Józefa Aarona Kossowera i Sary Cipory de domo Elman. Wychowała się w rodzinnym mieście, gdzie mieszkała aż do likwidacji radzymińskiego getta w 1942 roku. Podczas okupacji niemieckiej straciła dwie siostry i ojca.
Po przybyciu do Warszawy przyjęła tożsamość Emilii Hodkowskiej i posługiwała się imieniem "Emilka". Ukrywała się po aryjskiej stronie, gdzie działała jako łączniczka Armii Krajowej, używając pseudonimów "Jadwiga Ledźwińska" i "Wanda Borkowska". Należała do Betaru i była łączniczką Żydowskiego Związku Wojskowego (ŻZW), choć w wywiadzie z 2000 roku deprecjonowała swoją rolę, wspominając, że tylko dwukrotnie przenosiła broń do getta.
Uczestniczyła w organizacji pomocy dla Żydów, wraz z Teodorem Pajewskim uwolniła historyka Emanuela Ringelbluma z obozu pracy w Trawnikach. Przeprowadzała także Żydów z getta warszawskiego na stronę aryjską, w tym Rubina Feldszuh z rodziną, Jonasa Turkowa, Hersza Berlińskiego i Eliahu Erlicha. Działała w Batalionie Armii Krajowej im. Waleriana Łukasińskiego i Żydowskim Komitecie Narodowym. Uczestniczyła w powstaniu warszawskim, po czym do końca wojny przebywała w obozie jenieckim Stalag VI C.
Po wojnie wyszła za mąż i urodziła córkę. Pracowała w Komitecie Żydowskim w Warszawie przy ulicy Targowej. Z obawy przed aresztowaniem nie przyznawała się do przynależności do Betaru i AK. W 1950 roku wyjechała z Polski. Zmarła 18 czerwca 2008 roku w Tel Awiwie.