Juliusz Antoni Frydrychewicz
Biografia
Juliusz Antoni Frydrychewicz urodził się 16 stycznia 1904 roku w Radzyminie. Był polskim entomologiem leśnym, ornitologiem i inżynierem, a także oficerem rezerwy Wojska Polskiego.
Ukończył gimnazjum w Warszawie, a następnie studiował na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego pod kierunkiem profesora Zygmunta Mokrzeckiego. Specjalizował się w entomologii i ochronie lasów, uzyskując w 1928 roku tytuł inżyniera leśnika. Podczas studiów, w 1926 roku, rozpoczął pracę w Stacji Ochrony Roślin Towarzystwa Ogrodniczego Warszawskiego, a w 1930 roku przeszedł do Zakładu Ochrony Lasu Instytutu Badawczego Lasów Państwowych.
W wojsku został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 1 września 1931 roku. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Mińsk Mazowiecki i posiadał przydział w rezerwie do 22 Pułku Piechoty w Siedlcach. Walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku.
Po powstaniu Armii Krajowej, w celach zwiadowczych, zatrudnił się w warszawskiej firmie Julius Meinl. Na początku 1944 roku został aresztowany i uwięziony w obozie Hamburg-Neuengamme. Podczas ewakuacji obozu został przetransportowany na jeden ze statków w Zatoce Lubeckiej. 3 maja 1945 roku umieszczono go wraz z grupą więźniów na kutrze, który został celowo zatopiony przez hitlerowców.
Jego dorobek naukowy obejmuje badania nad szkodnikami lasów, publikacje popularnonaukowe oraz książkę "Szkodniki drzew i krzewów owocowych" (1926). Interesował się także biocenozą leśną i ornitologią, publikując takie prace jak: "Ptaki zebrane w południowo-wschodniej części Karpat Polskich" (1934), "Nasze sikory" (1937) czy "Technika ochrony ptaków w gospodarce leśnej" (1938).