Juliusz Dudziński

Polityk, poseł na Sejm, oficer kawalerii
25.01.1893 17.09.1939 Radzymin

Biografia

Juliusz Dudziński urodził się 25 stycznia 1893 roku w Radzyminie, w rodzinie Antoniego i Józefy z Jasińskich. Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie rozpoczął studia na uniwersytecie w Liège, podczas których odbył kurs podoficerski Związku Strzeleckiego, w którym działał od 1912 roku. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, gdzie został komendantem obwodu radzymińskiego POW. Następnie służył w 1 pułku ułanów Legionów Polskich, a od 1918 do 1922 roku w 1 pułku szwoleżerów, walcząc w wojnach polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej. Służbę zakończył jako dowódca szwadronu w stopniu rotmistrza.

W 1922 roku osiadł w Gościeradzu, gdzie prowadził własne gospodarstwo rolne. Działał w samorządzie terytorialnym, był członkiem rady gminnej, sejmiku powiatowego i wojewódzkiego, pełnił funkcję radcy i członka zarządu Wielkopolskiej Izby Rolniczej, prezesa Banku Ludowego w Bydgoszczy oraz członka Rady Głównej Wielkopolskiego Towarzystwa Kółek Rolniczych. W 1935 roku z listy BBWR został wybrany posłem na Sejm w okręgu nr 100, a w 1938 roku uzyskał reelekcję. W Sejmie był sekretarzem prezydium izby, prezentował poglądy antysemickie, a w drugiej kadencji był ostrym krytykiem sanacji. Współzałożył grupę „Jutro Pracy”.

W kampanii wrześniowej dowodził ochotniczym oddziałem obrony Lublina. Ciężko ranny, zmarł w szpitalu 17 września 1939 roku. Został pochowany w kwaterze wojennej cmentarza przy ul. Unickiej. Major Dudziński jest patronem jednej z lubelskich ulic. Odznaczony m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości oraz czterokrotnie Krzyżem Walecznych.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2148 (1921)
Krzyż Niepodległości (1931)
Czterokrotnie Krzyż Walecznych
Srebrny Krzyż Zasługi (1932)
Poseł na Sejm IV i V kadencji w II RP

Ciekawostki

W czasie I wojny światowej był komendantem obwodu radzymińskiego Polskiej Organizacji Wojskowej.
W 1925 roku ożenił się z Pauliną Zulińską.
Był patronem ulicy w Lublinie.

Udostępnij